Met drie weken mochten we komen kijken. Charles had nog geen namen voor de pups. Hij vertelde dat hij de pups uit zijn nesten namen gaf rond een thema of film. Of wij een idee hadden? Pokémon, zei Lauro. Het wérden Pokémon namen en de sheltie die wij zouden krijgen kreeg de naam Charmeleon, met als bijnaam 'golden boy', vanwege zijn gouden gloed. Weer drie weken later gingen we opnieuw kijken en dit keer was er heel wat meer te zien. De pups scharrelden rond het huis en hadden het druk met het ontdekken van de grote wereld. We vertelden dat we de pup Simba gingen noemen en daarmee was de eerste Sheltie King een feit. 

Op zondag 17 december 2000 mochten we Simba komen ophalen. We waren best zenuwachtig, want het was toch allemaal nieuw voor ons. Na de koffie, de formaliteiten en de belofte een keer met Simba naar een show te gaan was het eindelijk zo ver. Voor Debbie en Charles was het natuurlijk emotioneel om afscheid te nemen van een pup die je geboren hebt zien worden en waaraan je je hebt gehecht. En voor ons was het spannend en vreemd. Ik nam Simba achterin op schoot, waar hij al snel in slaap viel. Onderweg naar huis was het stil in de auto. We waren allemaal op onze eigen manier bezig de gezinsuitbreiding te verwerken.

Thuis lieten we Simba lekker in huis scharrelen en snuffelen. Intussen lazen we de uitgebreide informatiemap door, die we van Debbie en Charles hadden meegekregen. Want ondanks de goede voorbereiding voelden we ons knap onzeker en wilden we het boven alles goed doen.